فصوص قيصرى ، در كنار حواشى شرح فصوص كه ملك آقا شيخ غلامعلى بوده است و فعلا در اختيار اين فقير فانى است ، بدون شك دلالت دارد بر اينكه رسالهء خطى وجود رابطى نوشتهء شيرازى است . . . » « 1 » در سال 1375 در ملاقات با استاد آشتيانى ايشان متأسفانه اين نسخهء خطى را نيافتند و با توجه به گذشت بيش از سى سال از آن ، چيزى به خاطر نياوردند . به‌هرحال اين رساله در سال 1315 هجرى قمرى در تهران توسط شيخ احمد شيرازى در 118 صفحه به قطع جيبى چاپ سنگى شده است . مقدمهء اين رساله نيز به قلم شيخ احمد شيرازى است كه از جمله در ضمن آن آمده است : « فهذه طرف من كلمات . . . الاستاد المؤسس آقا على المدرس قدس روحه و روح فتوحه قد طبعت لذوى الاشراق المستقيمة و الاذواق السليمة » . شيخ آقابزرگ طهرانى در الذريعة اين رساله را چنين معرفى كرده است ؛ « رسالة فى الوجود الرابطى لآقا على المدرس ابن عبد الله المدرس الزنوزى التبريزى نزيل طهران المتوفى فى ليلة السبت 7 ذى قعدة 1307 طبعت مع بدايع الحكم 1314 » . « 2 » در انتهاى چاپ سنگى بدايع الحكم ( تهران ، 1314 ه . ق ) آمده است : « اعلان : و قد طبع به حمد الله و توفيقه لمصنّف هذا الكتاب سابقا كتاب المستطاب المسمّى بسبيل الرشاد فى امر المعاد و ايضا قد طبع رسالة له فى تحقيق الوجود الرابطى و ارجو الله ان يطبع ايضا رسالة له فى مسئلة الحملية فى كمال التحقيق و التدقيق » . با توجه به اينكه بدايع الحكم و سبيل الرشاد و اين رساله يك بار بيشتر در تهران به شيوهء چاپ سنگى منتشر نشده است ، اوّلا اين عبارت الذريعة كه « طبعت مع بدايع الحكم 1314 » اگر منظور معيّت انضمامى در يك مجلد باشد ، صحيح نيست ، چرا كه آنچنانكه گذشت در اعلان آخر بدايع الحكم تصريح شده كه اين رساله قبل از بدايع منتشر شده است ، بعلاوه قطع اين رساله جيبى است كه با قط رقعى بدايع الحكم نمىتواند منتشر شده باشد ، تاريخ انتشار اين دو اثر نيز متفاوت است . ثانيا : تاريخ انتشار اين رساله 1315 با اعلان آخر بدايع كه اين رساله قبل از بدايع يعنى قبل از شوال 1314 منتشر شده است ، سازگار نيست و به احتمال قوى ، تاريخ انتشار اين رساله مىبايد

--> ( 1 ) . انوار جليه ، ص 37 ، متن و پاورقى . ( 2 ) . الذريعه ، ج 25 ، ص 38 .